“”Beyond the Spectacle?”: Debunking Popular Notions About Elections

by Hansley A. Juliano

With the campaign period for the 2010 Philippine elections kicking into high gear, one might be prone to the pessimistic notions which Jessica Zafra has outlined so succinctly in her Pinoy Elections: A Guide for the Dismayado. To paraphrase: “we are governed by actors and entertained by politicians.” In a sense, I doubt much of our desensitised population would be dissuaded of their notion that politics and artists are of different breeds: one only needs to visit any forum that would host opinions on the upcoming polls to see gems of cynicism such as the following:

AHAS GALING SA BAUL… NGA BA?

(o kung papaano natin dapat tanawin ang balita ng deklarasyon ng pamahalaang Arroyo ng Batas Militar sa Maguindanao)
ni Hansley A. Juliano

Hindi nilikha ang sulating ito upang magbigay ng kasagutan, kundi upang ilatag ang mga tanong na dapat nating bantayan ang sagot.

Una, sinasabi sa ngayon ng GMA7 News na hindi raw totoo ang balitang ito batay sa pahayag ni Press Secretary Cerge Remonde, nguni’t marahil dapat pa rin nating isulat para alam natin kung paano ba talaga marapat tanawin ang paggamit sa Batas Militar sa ating panahon. Iminumungkahi kong kung tinatamad kayo magbasa, laktawan ang mga block quote.

Siklo ng Karahasan

Pagmumuni-muni sa malamig-lamig na pagngangalit ng taumbayang Pilipino sa pamamaslang sa 57 tao sa Maguindanao sa ilalim ng mga Ampatuan
ni Hansley A. Juliano

Para sa isang tunay na pangkating subaltern, na ang pagkakakilanlan ay ang kanilang ka-Ibahan, walang di-makakatawang suhetong subaltern na makikilala’t makakapagsalita para sa kanyang sarili; ang solusyon ng intelektwal ay di ang magpigil sa pagkatawan. May suliranin pagka’t ang layon ng suheto ay di matagpuan upang maganyak ang kakatawang intelektwal.

- Gayatri Chakravorty Spivak, Can the Subaltern Speak?

Hindi na ako magtataka kung marami sa nakatanggap ng mga balita ukol sa mga pamamaslang sa 57 na mga tao, kabilang ang mga 13 mamamahayag sa Maguindanao ay batiin ng tila pagkasanay o kawalang-pakialam ang balitang ito. Kung magpapahayag ng pagkagitla, pagkabagabag, o pagkagalit sa usaping ito ay puwedeng-puwede nating ikahon sa tatlong uri ng tugon:

Shit.

Oh god, so sad. There’s just too many evils in the world. I cry… (LOL)

Fuck these Muslim pigs! They deserve to die! Go President Arroyo!

Itong mga kaisipang ito ang siyang nagpapanatili, nagpapatibay, at siyang nagpapalaganap sa mga ganitong pamamaslang. Itong hegemonya ng kamangmangan, kawalang-kaalaman at kawalang-pakialam, kung tutuusin, ang siyang pinakamabuti’t matatag na tanggulan ng mga ganitong mapangwasak at mapanupil na sistematikong karahasan hindi lamang sa Maguindanao, kundi pati na sa buong kapuluan kung tutuusin. Napakaraming mga pagkakataon nang tayo ay nakarinig ng mga usapin ukol sa mga patayan, sa mga kawalang-katarungan, sa pagtatanggol ng kulungang estado sa kanyang mga galamay na naghahari-harian sa ating lupain, at sa mga pagnanasa nating ipatimbuwal ang mga sistema’t kulturang ito na pumapatay sa ating mga walang-malay at makatarungang mga kapatid.

A Reaction to Sanggunian Resolution No. 20091103

by Rosselle Tugade

Note: The resolution in its full content can be accessed via Sanggu President Gio Tingson’s Facebook page.

With the release of Resolution No. 20091103, the possession of the assaulting spirit of totalitarianism upon the Ateneo Sanggunian has come into full circle.

The Sanggunian’s latest directive that calls for the resignation of unregistered officers reeks heavily of the illusory images imposed by Nazi Germany and Stalinist Russia upon its people back then: that the power of the individual to fabricate change out of a vacuum through singular acts as per established procedures is the pinnacle of political participation. This, in turn, necessitates the disavowal of a critical awareness of what genuine struggles for justice and freedom truly demands. To put it simply, it seems that the Sanggunian has severely fallen out of touch with the understanding that the deep political crises of our time requires consistent and chronic engagement outside the self-gratifying and solitary act of voting in the upcoming elections.

A CRITICAL ANNOTATION OF Resolution No. 20091103 of the Sanggunian

by Hansley A. Juliano

 

A brief review of the resolution, its totalitarian (therefore anti-democratic) nature and why it is not a just mode of action to express citizenship

The Sanggunian ng mga Mag-Aaral ng Pamantasang Ateneo de Manila has recently released Resolution No. 20091103 which purportedly calls “ALL ELECTED OFFICIALS OF THE SANGGUNIAN NG MGA MAG-AARAL TO INTROSPECT ON INSTITUTIONAL COMMITMENTS FOR THE 2010 NATIONAL ELECTIONS.” At face value it would appear as a manifesto to uphold democratic participation, but a closer look would show that it is a quite problematic, even immature, statement of the Atenean’s perception regarding political participation. We quote in length from the manifesto: