(mula sa mga kaibigan sa Matanglawin, ang opisyal na pahayagang pangmag-aaral ng Pamantasang Ateneo de Manila)
“…We have yet to achieve the cultural integration of the meaning of the Holocaust, which is essential if the slogan “Never Again!” is to become a living reality. We must ask ourselves why we have failed. Is it because we are unwilling to face the meaning of the event? Are we so repelled by its sheer horror that we are unintentionally repressing the investigation of what it means in terms of the future of our civilization? Is it because we start with the a priori assumption that events of this sort are unintelligible? Have we so “mystified” the event itself that it seems somehow disconnected from our own age, something that happened on another planet entirely? It seems clear to me that the crisis we face with regard to knowing and understanding the Holocaust is partly, if not largely, one of our own making.”
- Alan Rosenberg, “The Crisis in Knowing and Understanding the Holocaust,” mula sa ECHOES FROM THE HOLOCAUST
Nobyembre 23, 2010. Mag-iisang taon na mula nang naganap ang isa sa mga pinakanakakarimarim na krimen sa ating kontemporanyong kasaysayan. Sa bayan ng Ampatuan, Maguindanao ay pinaslang nang walang-awa ang 57 katao ng mga elementong kakabit ng nanunugkulang angkan ng mga Ampatuan sa probinsyang ito. Pangunahin sa mga pinaslang, katulad ng nasabi na sa lahat ng pag-alala, ang maybahay ng pinuno ng kaalit nilang angkan ng mga Mangudadatu, mga kapatid niya, mga mamamahayag, mannanggol, kasambahay at mga inosenteng motorista. Nagimbal ang buong sambayanan, lumuha, nagngalit atlalong nawalan ng tiwala sa mga sistemang pampamahalaang pinangunguluhan ng teknokratiko-awtoritaryang pangulong Gloria Macapagal-Arroyo (na sa kasalukuya’yhindi pa rin napapanagot sa kanyang mga kasalanan sa bayan). Magpasahanggang ngayon, nakabinbin pa rin ang kaso ng paglilitis sa mga pangunahing pinaghihinalaang maysala sa karumal-dumal na krimen na si Andal Ampatuan Jr., dating punongbayan ng Datu Unsay (na nakapiit pa rin at nakatatanggap ng di-kawasang mabuting pagtrato kung ihahambing sa karaniwang preso). Read the rest of this entry »
